Ömür İLBAŞ

Yorgun argın bindiğim uçakta elime aldığım kitabın kapağında “Bir kaç kez veda edilebilir” yazıyor. Bu kitabı aylar önce Fransa’dan alırken tereddüt etmiş, yıllardır büyük bir ilgiyle çalışmalarını takip ettiğim doktorun hayata, yakınlarına, hastalarına ve okurlarına veda satırlarını ne zaman üzülmeden okuyabileceğimi kestiremeden çantama atmıştım.

Tıp dünyasının önde gelenlerinin, önce geleneksel tıpla alternatif tıbbı birleştirme çabalarına ve aykırı teorilerine karşı çıktığı sonra ayakta alkışladığı nörobilimci ve psikolog David Servan-Schreiber’in ağır bir kanser teşhisinden sonra son yılında herkesle vedalaşmak için kaleme aldığı kitabı okumak hiç kolay olmayacak diye düşünürken ilk üç sayfadan sonra yanıldığımı keşfediyorum.

Ölüme yaklaştığını bilen bir insanın günlük gibi yazdıkları ancak bu kadar sürükleyici, düşündürücü ve aydınlatıcı olabilir.

Servan-Schreiber bilimsel kitaplarında ve değişik dergilerdeki makalelerinde olduğu kadar yalın bir kitap yazmış. Üstelik bu sefer kişisel deneyimini şaşırtıcı derecede içten bir dille aktarırken, korkularını, kaygılarını, gelgitlerini, acılarını paylaşırken kendine acındırmamayı, okuyucuyu rahatsız etmemeyi büyük bir incelikle başarmış.

Kitabı hayranlık ve hayretle okurken, bir bölümünde yıllardır doktoru rahatlatan bir meditasyon egzersizini çıt çıkmayan uçakta denemeye karar veriyorum. “Gözlerinizi kapatın ve nefes alırken içinize beyaz bir ışığın dolduğunu hayal edin. Beyaz ışığın içinizdeki tüm karanlıkları dışarı itmesine izin verin. Nefesinizi yavaşça verirken de o karanlıkların siyah bir bulut olarak içinizden çıkıp gittiğini hayal edin” diyor.

Gözlerimi kapıyorum ve kitapta yazanları aynen uyguluyorum. Derin bir nefes, beyaz ışık, içim temizleniyor ve siyah bir bulut olarak kötülükler, karanlıklar beni terkediyor derken gerçekten karanlığı hissedince ilk denememde bu kadar başarılı olmanın keyfiyle gözlerimi açtığımda bir kahkaha atmamak için kendimi zor tutuyorum. Benim içimden çekip giden karanlılığı gördüm diye sevindiğim an, aslında akşam uçağında ışıkların söndürüldüğü anmış!

Bundan böyle her nefes teknikleri çalışmamda, her meditasyon denememde, Dr. Servan-Schreiber’e gülümseyerek teşekkürlerimi ileteceğim.

Sevgili David, pozitif pikoloji konusundaki tüm çalışmalarınız ve yazılarınızla bana müthiş fikirler vermenin ötesinde, yaşam yolculuğunuza tanıklık etmiş herkese olduğu gibi, bulutların arasından bana da gülümsediğinizi biliyorum.

Ve artık emin olduğum bir şey daha var: en beklenmedik zamanlarda gülmeyi becermek, hayata tutunma ve devam etme gücünü ve enerjisini veriyor hepimize.

Kahkahaların yolunuzu aydınlatması dileğiyle.

Beni başka nerelerde bulabilirsiniz: www.youtube.com, www.steturkey.com, www.mida.com, www.dialog.com.tr, www.m-gen.biz, Sigorta Dünyası dergisi

 

Ömür İlbaş TwitterÖmür İlbaş İnstagram
Web Tasarım
Copyright © 2009 Ömür İLBAŞ. Bu Sitenin Tüm Hakları Ömür İlbaş'a aittir.